آموزش مقدماتی HTML و CSS (جلسه ۱۹: ایجاد فرم‌ها – بخش ۱)
1398/03/25 15:12 , میلاد صاحب نظر

آموزش مقدماتی HTML و CSS (جلسه ۱۹: ایجاد فرم‌ها – بخش ۱)

فرم‌ها بخش مهم و ضروری از اینترنت هستند، چون روشی برای وبسایت‌ها فراهم می‌کنند تا اطلاعات را از کاربران بگیرند و درخواست‌های آن‌ها را پردازش کنند. همچنین فرم‌ها کنترل‌هایی برای تقریباً هر کاربردی که می‌توان در یک برنامه یا نرم‌افزار تصور کرد، ارائه می‌دهند.

از طریق کنترل‌ها یا فیلد‌ها، فرم‌ها می‌توانند میزان کمی اطلاعات (معمولاً این اطلاعات به صورت یک query جستجو یا یک نام کاربری و رمز عبور است) یا میزان زیادی اطلاعات (مثلاً اطلاعات ارسال محصول یا پرداخت قبض یا کل فرم استخدام یا قرارداد یک شغل) از کاربر بگیرند.

برای اینکه بتوانیم ورودی کاربر را بگیریم، باید چگونگی ایجاد فرم‌ها را بلد باشیم.

۱- ساختن اولین صفحه وب قسمت اول ۷-باز کردن Box Model قسمت اول ۱۳-تنظیمات پشت زمینه قسمت اول ۱۹-ایجاد فرم‌ها قسمت اول
۲-ساختن اولین صفحه وب قسمت دوم ۸-باز کردن Box Model قسمت دوم ۱۴-تنظیمات پشت زمینه قسمت دوم ۲۰-ایجاد فرم‌ها قسمت دوم
۳-آشنایی با HTML  قسمت اول ۹-تنظیم موقعیت محتوا قسمت اول ۱۵-ایجاد لیست‌ها قسمت اول ۲۱-سازماندهی اطلاعات با جداول قسمت اول
۴-آشنایی با HTML قسمت دوم ۱۰-تنظیم موقعیت محتوا قسمت دوم ۱۶-ایجاد لیست‌ها قسمت دوم ۲۲-سازماندهی اطلاعات با جداول قسمت دوم
۵-آشنایی با CSS قسمت اول ۱۱-کار با Typography قسمت اول ۱۷-افزودن رسانه قسمت اول ۲۳-نوشتن بهترین کد
۶-آشنایی با CSS قسمت دوم ۱۲-کار با Typography قسمت دوم ۱۸-افزودن رسانه قسمت دوم  

در این دو جلسه، در مورد چگونگی استفاده از HTML برای علامت‌گذاری یک فرم، انتخاب اینکه از کدام عنصرها برای گرفتن انواع مختلف داده‌ها استفاده شود و چگونگی استایل‌بندی فرم‌ها با CSS صحبت خواهیم کرد.

زیاد وارد مبحث چگونگی پردازش شدن اطلاعات در یک فرم و عملکرد back end یک وبسایت نمی‌شویم. سیستم پردازش فرم یک موضوع بسیار عمیق و دقیق است و خارج از دامنه مباحث آموزش مقدماتی است. فعلاً، فقط به چگونگی ایجاد و استایل‌بندی فرم‌ها خواهیم پرداخت.

آغاز کار با فرم

برای اضافه کردن یک فرم به یک صفحه، از عنصر <form> استفاده می‌کنیم. عنصر <form> مشخص می‌کند که عنصرهای کنترل، در کجای صفحه ظاهر خواهند شد. علاوه بر این، عنصر <font> تمام عنصرهای درج شونده داخل فرم را در بر خواهد گرفت، درست همانند عنصر <div>.

<form action="/login" method="post">
  ...
</form>

می‌توان چندین اتریبیوت مختلف در عنصر <form> استفاده کرد، معمول‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از action و method. اتریبیوت action شامل یک URL است که مشخص می‌کند کدام اطلاعات موجود در فرم توسط سرور برای پردازش ارسال خواهند شد.

اتریبیوت method در واقع متد HTTP است که مرورگرها باید برای ارسال داده‌های فرم استفاده کنند. هر دوی این اتریبیوت‌های <form> شامل مراحل ارسال و پردازش داده‌ها هستند.

فیلد‌های متنی و‌ Textareaها

وقتی صحبت از به دست آوردن ورودی متنی از کاربران می‌شود، چند عنصر مختلف وجود دارند که کمک می‌کنند داده‌ها را از فرم‌ها دریافت کنید. به طور دقیق، فیلدهای متنی و textareaها برای جمع‌آوری داده‌های متنی یا رشته‌ها به کار می‌روند.

این داده‌ها ممکن است شامل عبارت‌هایی از محتوای متنی، رمزهای عبور، شماره‌های تلفن و اطلاعات دیگر باشند.

فیلدهای متنی

یکی از عنصرهای اصلی قابل استفاده برای به دست آوردن متن از کاربران، عنصر <input> است. عنصر <input> برای تعریف نوع اطلاعات دریافتی درون کنترل، از اتریبیوت type استفاده می‌کند.

در کنار استفاده از اتریبیوت type، بهترین کار این است که به عنصر <input> یک اتریبیوت name نیز بدهیم. مقدار اتریبیوت name به عنوان نام کنترل استفاده می‌شود و همراه با داده‌های ورودی به سرور ارسال می‌شود.

<input type="text" name="username">

عنصر <input> یک عنصر مستقل است، یعنی اینکه فقط از یک تگ استفاده می‌کند و هیچ محتوای دیگری را در بر نمی‌گیرد. مقدار عنصر توسط اتریبیوت‌های آن و مقادیر متناظر آن‌ها فراهم می‌شود.

معمولاً، تنها مقادیر اتریبیوت‌ type متنی عبارت‌اند از text و password (برای ورودی‌های رمز عبور). به هر حال، HTML5 چندین مقدار اتریبیوت type جدید نیز فراهم کرده است.

این مقادیر برای فراهم کردن معنای واضح‌تر برای ورودی‌ها و همچنین برای فراهم کردن کنترل‌های بهتر برای کاربران، به کار می‌روند.

اگر یک مرورگر نتواند یکی از این مقادیر اتریبیوت type در HTML5 را بفهمد، به صورت خودکار به مقدار اتریبیوت Text عقب‌نشینی یا Fall back‌ می‌کند. در زیر، لیستی از نوع‌های ورودی جدید HTML5 را مشاهده می‌کنید:

  • Color
  • Date
  • Datetime
  • Email
  • Month
  • Number
  • Range
  • Search
  • Tel
  • Time
  • url
  • week

عنصرهای <input> زیر چند مورد از مقادیر اتریبیوت type در HTML5 مورد استفاده را نشان می‌دهد. تصاویر زیر نشان می‌دهند که این مقادیر منحصر به فرد در iOS چه ظاهری خواهند داشت. توجه کنید که مقادیر مختلف چگونه کنترل‌های متفاوت ایجاد کرده‌اند.

این کنترل‌ها، جمع‌آوری داده ورودی از کاربران را آسان‌تر می‌کنند.

<input type="date" name="birthday">
<input type="time" name="game-time">
<input type="email" name="email-address">
<input type="url" name="website">
<input type="number" name="cost">
<input type="tel" name="phone-number">

تصویر ۱۹.۱. کنترل‌های iOS7 برای یک عنصر <input> با مقدار Date برای اتریبیوت type.

تصویر ۱۹.۱. کنترل‌های iOS7 برای یک عنصر <input> با مقدار Date برای اتریبیوت type.

تصویر ۱۹.۲. کنترل‌های iOS7 برای یک عنصر <input> با مقدار time برای اتریبیوت type.

تصویر ۱۹.۲. کنترل‌های iOS7 برای یک عنصر <input> با مقدار time برای اتریبیوت type.

تصویر ۱۹.۳. کنترل‌های iOS7 برای یک عنصر <input> با مقدار email برای اتریبیوت type.

تصویر ۱۹.۳. کنترل‌های iOS7 برای یک عنصر <input> با مقدار email برای اتریبیوت type.

تصویر ۱۹.۴. کنترل‌های iOS7 برای یک عنصر <input> با مقدار url برای اتریبیوت type.

تصویر ۱۹.۴. کنترل‌های iOS7 برای یک عنصر <input> با مقدار url برای اتریبیوت type.

تصویر ۱۹.۵. کنترل‌های iOS7 برای یک عنصر <input> با مقدار number برای اتریبیوت type.

تصویر ۱۹.۵. کنترل‌های iOS7 برای یک عنصر <input> با مقدار number برای اتریبیوت type.

تصویر ۱۹.۶. کنترل‌های iOS7 برای یک عنصر <input> با مقدار tel برای اتریبیوت type.

تصویر ۱۹.۶. کنترل‌های iOS7 برای یک عنصر <input> با مقدار tel برای اتریبیوت type.

Textarea

یک عنصر دیگر که برای به دست آوردن داده‌های متنی استفاده می‌شود، عنصر <textarea> است. عنصر <textarea> از این لحاظ با عنصر <input> فرق می‌کند که می‌تواند عبارت‌های متنی بزرگ‌تری که شامل چندین خط متن هستند را بپذیرد.

عنصر <teaxtarea> همچنین دارای تگ‌های آغاز و پایانی است که می‌توانند متن اصلی و خالص را احاطه کنند. چون عنصر <textarea> فقط یک نوع مقدار می‌پذیرد، پس اتریبیوت type در اینجا کاربردی ندارد، اما اتریبیوت name هنوز هم قابل استفاده است.

<textarea name="comment">Add your comment here</textarea>

عنصر <textarea> دارای دو اتریبیوت سایزبندی است: cols برای عرض، که بر اساس عرض متوسط حرف است و rows برای ارتفاع، که بر اساس تعداد خطوط متن قابل رویت است.

به هر حال، سایز textarea، معمولاً با استفاده از ویژگی‌های width و height درون CSS مشخص می‌شوند.

ورودی‌ها و منوهای چند انتخابی

جدای از کنترل‌های ورودی متنی، HTML همچنین به کاربران اجازه می‌دهد تا داده‌ها را با استفاده از لیست‌های چند انتخابی و کشویی (drop-down) انتخاب کنند. چند آپشن و عنصر مختلف برای این کنترل‌های فرم وجود دارند که هر کدام دارای مزایای متفاوتی می‌باشند.

Radio Buttonها

Radio Buttonها یک روش آسان برای ایجاد امکان انتخاب سریع از بین آپشن‌های یک لیست کوچک برای کاربران است. Radio Buttonها به کاربران اجازه می‌دهند تا فقط یک گزینه یا آپشن را انتخاب کنند، دقیقاً برعکس روش‌های انتخاب چندین گزینه.

برای ایجاد یک Radio button، از عنصر <input> با مقدار Radio برای اتریبیوت type استفاده می‌شود. هر عنصر radio button باید دارای مقدار اتریبیوت name یکسانی باشد، تا تمام کلیدهای داخل یک گروه با کلید‌های دیگر متناظر باشند.

برای ورودی‌های متنی، مقدار یک ورودی با چیزی که کاربر تایپ می‌کند مشخص می‌شود. اما برای radio buttonها، یک کاربر یک انتخاب از بین چندین گزینه انجام می‌دهد. بنابراین، باید مقدار ورودی را خودمان تعریف کنیم.

با استفاده از اتریبیوت Value، می‌توانیم یک مقدار مشخص برای هر عنصر <input> تعیین کنیم.

علاوه بر این، برای پیش انتخاب یک radio button برای کاربران، می‌توانیم از اتریبیوت Boolean به نام checked استفاده کنیم.

<input type="radio" name="day" value="Friday" checked> Friday
<input type="radio" name="day" value="Saturday"> Saturday
<input type="radio" name="day" value="Sunday"> Sunday

Check boxها

Check boxها بسیار شبیه به radio buttonها هستند. آن‌ها هم از همان اتریبیوت‌ها و الگوها استفاده می‌کنند، با این تفاوت که Checkbox، مقدار اتریبیوت type است.

تفاوت بین این دو، این است که check boxها به کاربران اجازه می‌دهند تا چند مقدار انتخاب کنند و همه آن‌ها را به یک نام کنترل مرتبط کنند، در حالی که Radio buttonها کاربران را فقط به انتخاب یک مقدار محدود می‌کنند.

<input type="checkbox" name="day" value="Friday" checked> Friday
<input type="checkbox" name="day" value="Saturday"> Saturday
<input type="checkbox" name="day" value="Sunday"> Sunday

لیست‌های کشویی (drop-down)

لیست‌های کشویی یک روش عالی برای فراهم کردن یک لیست طولانی و بلند از گزینه‌ها به شکل کاربردی و شکیل برای کاربران هستند.

یک ستون بلند از radio buttonها در کنار لیستی از گزینه‌های مختلف نه تنها از لحاظ زیبایی مشکل ایجاد می‌کنند، بلکه پردازش و کار کردن با آن‌ها توسط کاربران (به خصوص آن‌هایی که از موبایل استفاده می‌کنند) بسیار مشکل خواهد بود.

از طرف دیگر، لیست‌های کشویی یک فرمت عالی برای لیست بلندی از انتخاب‌ها فراهم می‌کنند.

برای ایجاد یک لیست کشویی، از عنصرهای <select> و <option> استفاده می‌کنیم.

عنصر <select> تمام گزینه‌های منو را در بر می‌گیرد و هر گزینه در منو با استفاده از عنصر <option> علامت‌گذاری می‌شود.

اتریبیوت name در عنصر <select> قرار می‌گیرد و اتریبیوت value در عنصرهای <option> که به صورت تودر‌تو درون عنصر <select> وجود دارند، قرار می‌گیرد. سپس اتریبیوت value در هر عنصر <option> با عنصر name متناظرش در عنصر <select> تطابق می‌یابد.

هر عنصر <option> متنی (که برای کاربران قابل مشاهده است) از یک گزینه مستقل داخل لیست را فرامی‌گیرد.

درست همانند اتریبیوت boolean به نام checked برای radio buttonها و check boxها، در منوهای کشویی نیز می‌توانیم از اتریبیوت boolean به نام Selected برای پیش انتخاب یک گزینه برای کاربران استفاده کنیم.

<select name="day">
  <option value="Friday" selected>Friday</option>
  <option value="Saturday">Saturday</option>
  <option value="Sunday">Sunday</option>
</select>

انتخاب‌های چندتایی

اتریبیوت boolean به نام multiple، وقتی برای یک لیست کشویی استاندارد به عنصر <select> اضافه شود، به کاربر اجازه می‌دهد تا در آن واحد بیش از یک گزینه از لیست انتخاب کند.

علاوه بر این، استفاده از اتریبیوت بولین selected در بیش از یک عنصر <option> داخل منو، باعث می‌شود چندین گزینه از قبل انتخاب شوند.

سایز عنصر <select> را می‌توانیم با استفاده از CSS کنترل کنیم و باید سایز آن به صورت مناسب تنظیم شود تا امکان انتخاب چندتایی فراهم شود. شاید بهتر باشد که به کاربران اطلاع دهید که برای انتخاب چندین گزینه، باید کلید Shift را نگه دارند و روی گزینه‌های مورد نظرشان کلیک کنند.

<select name="day" multiple>
  <option value="Friday" selected>Friday</option>
  <option value="Saturday">Saturday</option>
  <option value="Sunday">Sunday</option>
</select>

کلیدهای فرم

بعد از اینکه کاربر اطلاعات مورد نیاز را وارد کرد، کلیدها به کاربر امکان می‌دهند تا آن اطلاعات را وارد فرآیند کند. معمولاً، برای پردازش داده‌ها از یک submit input یا submit button استفاده می‌کنیم.

Submit input

کاربران بعد از پر کردن فرم روی کلید submit کلیک می‌کنند تا داده‌ها پردازش شوند. کلید submit با استفاده از عنصر <input> دارای مقدار submit برای اتریبیوت type ایجاد می‌شود. اتریبیوت value برای مشخص کردن متنی که درون کلید ظاهر می‌شود به کار می‌رود.

<input type="submit" name="submit" value="Send">

کلید submit

به عنوان یک عنصر <input>، کلید submit یک عنصر مستقل است و نمی‌تواند هیچ محتوای دیگری را پوشش دهد.اگر به کنترل بیشتری روی ساختار و طراحی ورودی نیاز دارید (یعنی علاوه بر قابلیت پوشش دادن بقیه عنصرها)، می‌توانید از عنصر <button> استفاده کنید.

عنصر <button> به همان روش عنصر <input> که دارای مقدار submit برای اتریبیوت type بود، عمل می‌کند. به هر حال، این عنصر شامل تگ‌های باز و بسته است، که یعنی می‌تواند عنصرهای دیگر را نیز در بر بگیرد.

به طور پیش‌فرض، عنصر <button> به گونه‌ای عمل می‌کند که گویا دارای مقدار submit برای اتریبیوت type است، بنابراین اتریبیوت type و مقدار آن را می‌توان در صورت نیاز از عنصر <button> حذف کرد.

به جای استفاده از اتریبیوت value برای کنترل متن داخل کلید submit، متنی که بین تگ‌های باز و بسته عنصر <button> ظاهر می‌شود، در داخل کلید هم ظاهر خواهد شد.

<button name="submit">
  <strong>Send Us</strong> a Message
</button>

ورودی‌های دیگر

علاوه بر کاربردهایی که تا الان بیان کردیم، عنصر <input> دارای چند کاربرد دیگر نیز می‌باشد. این کاربردها عبارت‌اند از انتقال داده‌های مخفی و اتصال به فایل‌ها در طول فرآیند پردازش فرم.

ورودی مخفی

ورودی‌های مخفی یک روش عالی برای انتقال داده‌ها به سرور، بدون نمایش آن‌ها به کاربر فراهم می‌کنند. ورودی‌های مخفی معمولاً برای کنترل و پیگیری کدها، کلیدها یا اطلاعات دیگری که مشاهده آن‌ها توسط کاربر امر واجبی نیست، اما در زمان پردازش فرم به آن‌ها نیاز است، استفاده می‌شوند.

این اطلاعات در صفحه نمایش داده نمی‌شوند. به هر حال، می‌توان با بررسی کد منبع یک صفحه آن‌ها را یافت. بنابراین نباید برای اطلاعات حساس یا امنیتی از این روش استفاده کرد.

برای ایجاد یک ورودی مخفی، می‌توانید از مقدار hidden برای اتریبیوت type استفاده کرد. علاوه بر این، باید مقادیر اتریبیوت name و value مناسبی نیز انتخاب و درج کنید.

<input type="hidden" name="tracking-code" value="abc-123">
ورودی فایل

برای فراهم کردن امکان اضافه کردن یک فایل به فرم برای کاربران (درست همانند ضمیمه کردن یک فایل به یک ایمیل)، از مقدار file برای اتریبیوت type استفاده می‌کنیم.

<input type="file" name="file">

متأسفانه، در CSS استایل‌بندی یک عنصر <input> که دارای مقدار file برای اتریبیوت type است، یک امر سخت و مشکل است. هر مرورگر دارای استایل ورودی پیش‌فرض مخصوص به خودش است و هیچ‌کدام کنترل زیادی روی بازنویسی استایل‌بندی پیش‌فرض فراهم نمی‌کنند.

جاوا اسکریپت و راه‌حل‌های دیگری را می‌توان به کار برد تا امکان اضافه کردن ورودی فایل فراهم شود، اما ایجاد و ساختار آن‌ها کمی مشکل است.

سازماندهی عنصرهای فرم

بلد بودن چگونه گرفتن داده‌ها با استفاده از ورودی‌ها تنها نیمی از راه است. سازماندهی عنصرها و کنترل‌های فرم به یک سبک قابل استفاده، نیمه دیگر راه است. وقتی با فرم‌ها سر و کار داریم، کاربران باید بفهمند که چه چیزی از آن‌ها پرسیده شده است و چگونه باید اطلاعات درخواستی را وارد کنند.

با استفاده از lableها، fieldsetها و legendها، می‌توانیم فرم‌ها را بهتر سازماندهی کنیم و همچنین بهتر می‌توانیم کاربران را برای پر کردن مناسب آن‌ها راهنمایی کنیم.

Lable

Lableها، کپشن‌ها یا هدینگ‌هایی برای کنترل‌های فرم فراهم می‌کنند، که این کپشن‌ها و هدینگ‌ها، یک فرم مرتب و ساده برای تمام کاربران و تکنولوژی‌های مرتبط فراهم می‌کنند.

Lableها که با استفاده از عنصر <lable> ایجاد می‌شوند، باید شامل متنی باشند که ورودی‌ها یا کنترل‌هایی که مرتبط با آن‌ها می‌باشند را توضیح دهد.

Lableها می‌توانند شامل یک اتریبیوت for باشند. مقدار اتریبیوت for باید با مقدار اتریبیوت id در کنترل فرم مرتبط با lable یکسان باشد.

تطابق مقادیر اتریبیوت‌های for و id دو عنصر را به هم مرتبط می‌کند و به کاربران اجازه می‌دهد تا روی عنصر <lable> کنند و تمرکز مناسبی بر روی کنترل‌های فرم داشته باشند.

<label for="username">Username</label>
<input type="text" name="username" id="username">

در صورت نیاز، عنصر <lable> می‌تواند کنترل‌های فرم را در بر بگیرد (مثلاً radio buttonها یا check boxها). انجام این کار، امکان حذف اتریبیوت‌های for و id را فراهم می‌کند.

<label>
  <input type="radio" name="day" value="Friday" checked> Friday
</label>
<label>
  <input type="radio" name="day" value="Saturday"> Saturday
</label>
<label>
  <input type="radio" name="day" value="Sunday"> Sunday
</label>

Fieldset

Fieldsetها کنترل‌های فرم و lableها را در بخش‌های منظم گروه‌بندی می‌کنند. عملکرد عنصر <fieldset> بسیار شبیه به عنصر <section> یا دیگر عنصرهای ساختاری است.

عنصر <fieldset> یک عنصر سطح block است که عنصرهای مرتبط را احاطه می‌کند (به خصوص داخل یک عنصر <form>) تا سازماندهی بهتری ارائه دهد. Fieldsetها به صورت پیش‌فرض، همچنین شامل یک مرز خارجی نیز هستند که می‌توانیم آن را با استفاده از CSS تغییر دهیم.

<fieldset>
  <label>
    Username
    <input type="text" name="username">
  </label>
  <label>
    Password
    <input type="text" name="password">
  </label>
</fieldset>

Legend

Legend یک کپشن یا هدینگ برای عنصر <fieldset> فراهم می‌کند. عنصر <legend> متن توضیح کنترل‌های فرم را احاطه می‌کند و این متن داخل Fieldset قرار می‌گیرد. علامت‌گذاری این روش شامل عنصر <legend> است که مستقیماً پس از تگ باز <fieldset> قرار می‌گیرد.

در صفحه، legend در داخل بخش بالا سمت چپ از مرز fieldset ظاهر خواهد شد.

<fieldset>
  <legend>Login</legend>
  <label>
    Username
    <input type="text" name="username">
  </label>
  <label>
    Password
    <input type="text" name="password">
  </label>
</fieldset>

خلاصه

در این جلسه بحث ایجاد فرم‌ها را آغاز کردیم. فهمیدید که فرم‌ها یکی از بخش‌های اصلی و جدانشدنی در طراحی سایت هستند و همچنین یک مبحث بسیار پیچیده هستند.

ما در این دو جلسه فقط راجع به انواع فرم‌ها و چگونگی پیاده‌سازی آن‌ها صحبت خواهیم و به دلیل زیاد و تقریباً نامرتبط بودن موضوع، از توضیح چگونگی پردازش داده‌ها توسط فرم‌ها می‌گذریم.

در این جلسه راجع به چگونگی ایجاد فرم‌ها، انواع فرم‌ها، منوها، کلیدها و کنترل‌های فرم‌ها، ورودی‌های مختلف و سازماندهی عنصرهای فرم صحبت کردیم.

در جلسه آینده راجع به اتریبیوت‌های فرم و ورودی صحبت خواهیم کرد و تمام این مباحثی که آموختید را کاملاً در تمرین سایت Styles Conference اعمال خواهیم کرد تا بهتر آن‌ها را متوجه شوید و به صورت عملی آن‌ها را به کار ببرید.

با MUG همراه باشید!

منبع: learn.shayhowe 

جلسه بعد                                                                جلسه قبل

 مطالب مرتبط

تعامل با فایل‌ها در HTML5
ایجاد یک فرم HTML و قابلیت تکمیل خودکار فرم‌ها
۵ قالب رایگان HTML برای ایجاد سریع و آسان‌ وبسایت‌ها!
۹ چیز که باید در مورد HTML5 بدانید
آموزش گام به گام #C
برنامه نویسی شیءگرا چیست؟

از آخرین دوره های آموزشی و تخفیف ها مطلع شوید

با تکمیل فرم زیر ، از اخبار و اطلاعات به روز برنامه نویسی و تکنولوژی عقب نمانید

آخرین مطالب

آموزش جامع SQL Server (جلسه ۱۲)
آموزش جامع SQL Server (جلسه ۱۲)

دستور UPDATE در SQL Server برای تغییر داده‌های موجود در یک جدول، از دستور UPDATE به شکل زیر استفاده ...

آموزش جامع SQL Server (جلسه ۱۵)
آموزش جامع SQL Server (جلسه ۱۵)

دستور DROP TABLE در SQL Server گاهی، لازم است یک جدول که دیگر استفاده‌ای ندارد را حذف کنید. برای ...

آموزش جامع SQL Server (جلسه ۳۵: Window Functionها – بخش ۲)
آموزش جامع SQL Server (جلسه ۳۵: Window Functionها – بخش ۲)

بخش اول از آخرین مبحث دوره جامع آموزش SQL Server در جلسه قبلی بررسی شد. این مبحث که ...

آخرین دیدگاه ها

دیدگاه خود را درباره این پست بنویسید

فرم ارسال نظرات